Veel mensen passen zich aan zonder dat iemand erom vraagt.
Het gebeurt automatisch, vaak al voordat ze zich bewust zijn van hun eigen reactie. Het lijkt sociaal en soepel, maar op de lange termijn kan het je energie langzaam uitputten.
Aanpassen is op zichzelf niet verkeerd. Het is een natuurlijke vaardigheid die helpt om samen te leven, samen te werken en rekening te houden met anderen. Het probleem ontstaat wanneer aanpassen geen keuze meer is, maar een reflex. Wanneer je niet meer merkt dat je het doet.
Je lichaam registreert dat verschil feilloos.
Wanneer je bewust kiest om mee te bewegen, blijft je systeem ontspannen. Maar wanneer je jezelf onbewust opzijzet, ontstaat er spanning. Dat merk je vaak pas later, bijvoorbeeld als vermoeidheid, irritatie of een gevoel van leegte.
Veel mensen denken dat ze beter hun best moeten doen om sterker te worden. In werkelijkheid ligt de sleutel vaak in iets anders: leren herkennen wanneer je jezelf verlaat. Niet om jezelf te veroordelen, maar om weer te voelen waar jouw grens ligt.
Aanpassen kost geen energie wanneer het een keuze is.
Het kost energie wanneer het een gewoonte is geworden.