Twijfel wordt vaak gezien als iets wat weg moet. Alsof duidelijkheid pas ontstaat wanneer je zeker bent.
In werkelijkheid is twijfel vaak een teken dat er iets in je aandacht vraagt, niet om opgelost te worden, maar om gehoord te worden.
Veel mensen hebben geleerd dat twijfel betekent dat ze niet sterk genoeg zijn of niet goed weten wat ze willen. Daardoor proberen ze het gevoel zo snel mogelijk te negeren of te analyseren. Ze zoeken bevestiging, advies of zekerheid van buitenaf. Maar hoe harder je twijfel probeert weg te duwen, hoe sterker hij meestal terugkomt.
Twijfel is zelden het probleem; het is een signaal.
Vaak laat het zien dat er twee delen in je actief zijn: een deel dat vooruit wil en een deel dat iets wil beschermen. Dat beschermende deel probeert niet tegen te werken, maar wil je ergens op wijzen. Misschien op je grenzen, je energie of iets wat nog niet klopt.
Wanneer je twijfel niet bestrijdt maar onderzoekt, verandert hij van blokkade naar informatie. Dan wordt hij geen obstakel, maar een richtingaanwijzer. Niet omdat hij je vertelt wat je moet doen, maar omdat hij zichtbaar maakt wat aandacht vraagt voordat je een stap zet.
Twijfel wil je niet tegenhouden. Twijfel wil dat je luistert.